Culotte broek naaien

Whoohoo! We zijn begonnen met de ‘zomercollectie’, haha. Een mini-collectie van mezelf. Met alle ideetjes die ik opdeed en de stoffen die ik daarbij uitzocht.

Ik heb lang nagedacht met welk item te beginnen, maar heb uiteindelijk de broek gekozen. Een culotte-achtige.

Hiervoor had ik geen specifiek patroon. De laatste tijd doe ik daar niet meer aan, haha. Combineren en eigen maken vind ik veel leuker. Daarom koos ik wel een basis patroon: broek 9 uit knip 4 van 2023. Een culotte model, maar dan met een strikkoord effect en misschien zelfs wel een elastische band.

Die elastische band wilde ik niet, maar de rest van het patroon leek mij een prima basis. Dus we raderden maat M uit op patroonpapier. De lengte mochten we zelf bepalen, dus wij besloten er 35cm bij aan te plakken. Dit bepaalden we door het patroon op een bestaande broek te leggen.

Dan: de boord. Hier liepen we tegen een probleempje aan. Het patroon had namelijk een erg wijde taille. Logisch natuurlijk, want het was gemaakt voor een strikkoord of elastiek. Ik had juist een strakkere bredere boord in gedachten. De taille moesten we dus aanpassen.

Zomaar uit de losse pols een lijn trekken, durven we nog niet. Daarom pakten we netjes een tweede patroon erbij: broek 3 uit knip 10 van 2024. Dit patroon gebruikten we eerder al eens voor een zwart wit gestreepte denim stof.

We legden het eerste patroon op de tweede en tekenden zo de taille bij. Even opmeten of de aangepaste taille nu overeenkomt met een al bestaande broek, en voilà. Die kunnen we knippen. De stof heeft een streep en vanuit een esthetisch en optisch oogpunt wilde ik de strepen graag naar beneden laten lopen. Ik had een hele lap – altijd, voor de zekerheid – dus vouwde een precies genoeg hiervan om. Zo hou ik genoeg over voor een top, later. Tijdens het knippen vergat ik nog even de naad, oeps. Gelukkig hadden we nog wat speling en kon ik het patroon nog verschuiven. Tijd voor de boord.

Een dikke, stevige en hoge boord. Daar ging ik voor. Al merkten we al snel dat het patroon al erg hoog uitviel. Toch namen we voor de boord 7cm. Je vouwt een boord dubbel én rekent wat extra voor de naad, dus we knipten een strook van zo’n 17cm breed af. Hoewel ik een taille van 76 meet, knipten we voor de lengte zeker 85cm af. Eenmaal te kort, kan je er niets meer mee. Voor het knippen gebruikten we geen patroon op patroonpapier, maar knipten we gewoon direct in de stof. De stof had namelijk makkelijke strepen, die al heerlijk richting gaven. Voor het knippen gaven we wel met speldjes even de juiste lengte aan.

Compleet! Tijd om te lokken. De stof ravelde enórm, dus dat was zeker geen overbodige luxe. Na het lokken zetten we het toch nog even met rijggaren en een grove steek in elkaar. Bij een broek is het patroon erg belangrijk. En het zelf afmeten hiervan is één van de voordelen van een naaihobby.

Maar: als je het zelf in de hand hebt, word je ook kritisch. Zo vond ik de boord te hoog. Daarom lieten we deze uiteindelijk 3cm zakken.

Verder zat het perfect! De rijggaren haalden we eruit en zo kwamen we aan bij het echte naaionderdeel. Eerst de zijnaden, daarna de binnenbeennaden en als laatste het kruis. De linker zijnaad niet helemaal tot boven, want hier komt nog een blinde rits in.

Nog even passen. Nog ietsjes te wijd. Dus voegden we nog twee kleine figuurnaden toe aan de achterkant (1cm). De lengte was gelijk perfect, dus die zoomden we met een kleine zoom (2 cm) om. Gewoon enkel, de lockmachine had het namelijk al mooi afgewerkt.

Tijd voor het spannendste stukje: de boord. Deze verstevigden we eerst met plak-katoen (een fijner alternatief voor vliseline). Daarna streken we het dubbel, zodat er een mooie strakke vouw in kwam. En vervolgens met de goede kanten op elkaar, aan de broek bevestigd.

Alleen de blinde rits nog, een nog spannender stukje. Gelukkig viel het alles mee. Hier had ik echt wat hulp van oma nodig en stiekem weet ik nog steeds niet precies hoe we het hebben gedaan. Maar: de top krijgt ook een blinde rits, dus dan kan ik nog weer even oefenen.

Voordat ik de boord dichtnaaide, bevestigde ik mijn labeltje nog even én werkte ik de onderkant af met gouden biesband (het zit ‘m in de details, hihi). De boord spelde ik even netjes vast en zo werd het tijd voor de laatste stap: de boord dichtstikken.

Woops! En toen was alles klaar, maar bleek de rits kapot. Of nou ja, kapot? Open van binnenuit. En ging met geen mogelijkheid meer helemaal open. Gelukkig had oma genoeg geduld. Ze haalde de rits er helemaal uit. Waarna deze helemaal niet kapot bleek te zijn. Wat er dan wel was? Ze zette de rits opnieuw in de broek. Deze keer met iets meer ruimte. Eerst rijgen, om zeker te zijn dat hij het echt weer doet. Ja hoor. Onder de naaimachine en weer klaar.

Leuk! Mijn eerste item voor het eerste ‘zomercollectieproject’. Nu de top nog.

X Meike