Curduroy broek naaien

Whoohoo! Oefening baart kunst. En drie keer is scheepsrecht. De derde broek van dit seizoen werd in een middag en avond geklaard. Zonder haast en ruim voor bedtijd klaar. Trots!

Om 13:00 begonnen we, oma en ik. De stof was ik stiekem alweer vergeten, maar het patroon zat nog wel helder in ons hoofd. Al eerder dit seizoen, ergens in oktober, gebruikten we deze namelijk al voor een andere broek. Een hele andere stof en daardoor een hele andere look. De eerste meer denim en speels. Deze meer pantalon en chique. Hoewel de stof de broek wel weer speels maakt door het patroontje.

 

Patroon: broek (van de cover) nummer 4 uit de knipmode 10 uit 2024.

Stof: stretchy corduroy stof met bloempatroon van de stoffenboetiektwello.

 

Aan de slag

Goed. Hoe gingen we aan de slag? Het patroon (knipmode 10 uit 2024) was in ons geval al uitgeknipt. De eerste keer dat we met dit patroon werkten, hebben we al wat kleine aanpassingen gedaan. Volgens mij hebben we de buitenzijde, vanaf de heup naar de taille, iets ronder laten aflopen. Dit, omdat mijn taille erg smal is en mijn heupen en bovenbenen daarentegen juist weer wat breder.

De eerste keer lieten we de zijzakken achterwege. Maar vandaag pakten we ze er toch weer bij. De stof was erg soepel en de zijzakken geven hierdoor wat vorm aan de broek. Uiteindelijk ook echt blij met deze keuze.

Stap 1: knippen

Wij konden dus gelijk door naar het knippen. Zoals gewoonlijk stonden we eerst weer verbaast te kijken naar de enorme lap stof. Gelukkig kwamen we er, ook deze keer, tijdens het knippen weer achter dat we toch alles wel nodig hadden.

Alles geknipt met een centimeter naad erlangs. Alleen bij de gulp lieten we wat extra ruimte. De vorige keren bleek de gulp namelijk toch een hele uitdaging. En dan zeggen wij: liever te veel, dan te weinig stof.

Stap 2: locken

Oma heeft een lockmachine! En die werkt fantastisch. Dus voordat we überhaupt beginnen met naaien, locken we eerst alle losse stukken netjes vast. Scheelt een hele boel rafels.

Stap 3: zakken

Tijd voor de zakken. Stiekem zag ik wat op tegen de zijzakken. In mijn herinneringen was dit de laatste keer een heel gepuzzel. Uiteindelijk was het heel makkelijk. En spreekt het, met de uitleg in de knip, aardig voor zichzelf.

De achterzakken zijn nog makkelijker. Ook fijn dat de stof een motiefje had. Zo kon ik het gewoon uit de losse hand meten. Dit scheelt bij mij gewoon een hele hoop tijd, want als ik eenmaal begin met meten, dan blijf ik bezig. Iets met perfectionistisch en kritisch. Of is dat hetzelfde?

Stap 4: de rits

Het spannendste onderdeel van dit project. ‘Zou het dan nu eindelijk een keer goed gaan?’, we hoopten het zo. En ja hoor, perfect! Deze keer naaiden we, zoals de beschrijving ook steeds wel zei, precies twee centimeter van de kant. Waarom we dat de vorige keren dan niet gelijk deden? Tja.

Stap 5: de zijnaden

En dan het meest exciting moment: de zijnaden. Eerst de buitenkant, daarna de binnenkant en vervolgens de bilnaad. Spannend… Past het?

Oh! Tijd om te eten. Opa maakte heerlijke hutspot met draadjesvlees, hmm. Voor onze mentale gesteldheid bewaarden we het passen van de broek tot na het eten. 

Stap 6: passen en meten

Als ge-go-ten. Wisten we natuurlijk eigenlijk al, de vorige broek zat immers ook heel mooi. Iets wat ruimte bij de rug. Maar met een twee kleine figuurnaden, boven de achterzakken, was dit zo opgelost.

Nog eens passen. Nog beter. Nu ik de broek toch aan heb, meten we direct de lengte even af. Hier was ik nog niet overuit, dus we knipten aan het begin een heleboel extra. Het leek mij, vooraf, wel leuk om de onderkant om te slaan. De binnenkant van de stof is namelijk egaal. Dus dat zou lekker speels staan.

Eenmaal aan, vond ik het toch té speels. Eigenlijk bleek de broek best chique. Een mooie chique lengte paste daarom beter. Oma speldde het af, zodat het perfect op de schoen valt, maar nét niet op de grond.

Stap 7: de boord

Oftewel: de finale. Als de boord er eenmaal op zit, haal je het er niet zo snel meer vanaf. Dat moet je ook niet willen, al dat gepriegel. Dat weten we – helaas – uit ervaring, haha.

Nu kijken we netjes alles na. Sluit de rits mooi aan? Hoekjes goed recht? En zit het direct goed vast? Voorbereiden is hier erg belangrijk.

Stap 8: afwerken maar!

De onderzoom, lusjes, trensjes, knoop én eigen label. Helemaal leuk. Nog één keer aan. En daarna niet meer uit. Dan weet je dat het een geslaagd project was. Toch?

Nog leuker: de stof is zo zacht dat het aanvoelt als een pyjamabroek. Maar het ziet er wel uit als een speelse pantalon. Perfect.

Het resultaat

Het resultaat laat ik nog zien! Hoewel het voor bedtijd klaar was, was het toch al wel donker. Binnenkort, met daglicht, maak ik een leuke foto.

Gelukt!

 

x Meike