Wrap skirt naaien
Deze rok had ik al lang in gedachten. Het idee schetste ik ergens in januari al. Het patroon had ik nog niet uitgekozen. Dit vond ik ook spannend, omdat ik niet wilde dat het op een Spaanse flamencorok zou lijken.
Toen ik begon met naaien, een paar jaar terug, was een van mijn allereerste items ook een wikkelrok. Dat patroon had ik nog wel, maar zo wilde ik het niet. Hier zat namelijk een knoopje aan de binnenkant, terwijl ik het juist leuk vind als je de rok echt wikkelt.
Dus toen ik bij oma kwam, was onze eerste stap het bladeren door alle Knips op zoek naar een wikkel rok. Ja hoor, patroon 15 uit knip 4 (april) 2023. Geen rok, maar een jurk. Mét een mooie rok.
Dit werd het patroon en we raderden het uit. Het patroon was anders dan verwacht. Ik verwachtte namelijk een soort cirkelpatroon, maar in deze hebben ze ruimte gecreëerd door met een bocht te werken. Grappig hè? Het oogt in de voorbeeldfoto in ieder geval erg mooi.
Het patroon legden we op de stof en ook dat knipten we weer uit. Omdat ik graag een Franse naad als afwerking wil gebruiken, lieten we wat extra naad hangen, een ruime 2 cm. Voordat we begonnen met naaien, probeerden we deze Franse naad nog even op een lapje. Hier bleek dat die 2cm echt niet nodig was, daarom knipten we er nog weer een ruime halve cm af.
Het laatste patroondeel knipten we zelf. Dit was de ‘wrap’, een lange strook van zo’n 3 m × 15 cm. Deze knipten we in twee delen.
Voordat we dan écht begonnen met naaien, streken we alles nog even netjes. Daarna begonnen we met het achtervolant en het achterpant, deze speldde we en naaiden we daarna aan elkaar. Net als de twee voorpanden en de twee voorvolants.
Tijd voor de zijnaden. We legden netjes de volantnaden tegen elkaar, speldde het en naaiden het daarna vast. Aan beide kanten. Nu begon het er al op te lijken!
We zetten aan beide kanten van de rok alvast een begin van de zoom in en zo konden we door naar de boord. Deze bevestigden we, met dezelfde franse naad, aan de rok. Met aan beide kanten een evengroot stuk over.
Even vergeten dat we de twee stukken van de boord nog aan elkaar wilden naaien… De tweede boordstrook knipten we daarom ook weer in tweeën en zo naaide ik er aan beide kanten van de boord een stukje bij. Ook goed.
Voordat ik de boord netjes dichtstikte, maakten we eerst het strikgedeelte af. De goede kanten van de stof legde ik op elkaar en naaiden we vast. Het uiteinde lieten we ‘spontaan’ in een halve punt verlopen, leek ons leuk. En dat is het ook! We draaiden de strikgedeeltes om, zodat de goede kant zichtbaar was.
Nu speldde we de boord even vast en vervolgens naaiden we het op de zichtbare kant vast. De stof is heel soepel, dus onmogelijk om helemaal kaarsrecht te krijgen. Zo hadden we een klein stukje achteraf niet goed gepakt, dus moest dat even opnieuw. Ook ging het naaien niet pérfect in de al bestaande naad. Daar krijg ik dan weer kriebels van. Volgende keer beter.
De onderkant zoomden we om. Eerst enkel, daarna nog eens. Ik dacht dat op die manier ergens op een filmpje te zien, maar bij nader inzien denk ik dat we het toch niet helemaal goed hebben gedaan. De zoom is wat dik en aan de binnenkant zie je twee naden. Iemand met een andere methode om heel smalle, platte zoompjes te maken?
Gelukkig hielp de strijkmachine goed, dus ziet het er alsnog erg mooi uit. Weer tevreden, hihi.
X Meike